Als een branche ten onder gaat, kan regelgeving deze dan redden? Dat is de vraag die nu op gaat aangaande journalistiek. De FTC (het federale handels comité van Amerika) ziet geen toekomst meer in de journalistiek in haar huidige vorm dankzij het huidige online nieuws bestel. Om daar iets aan te doen, komt zij met twee mogelijke maatregelen. Eén daarvan is een extra belasting op consumentenelektronica van 5% in Amerika. Een andere is een soort regulatie die goedkope online nieuwsservices ervan moet weerhouden om artikelen over te nemen vanuit andere nieuwsbronnen.
Maar er zit meer dan 1 kink in de kabel die deze maatregelen kunnen tegenhouden; waaronder Google. In een blogartikel genaamd Business problems need business solutions, durft Google met zekerheid te stellen dat regulatie niet de oplossing is voor het redden van de journalistiek.
Het FTC voorstel is een compilatie van aanbevelingen en discussies over de toekomst van journalistiek. Maar veel van deze aanbevelingen spelen zich af in de achtertuin van Google. Om die reden heeft Google nu gereageerd.
“Wij kunnen ons niet vinden in een groot aantal beleidsmaatregelen die voort zijn gekomen uit de Staff Discussion Draft, zoals de suggestie dat het Amerikaanse Congres een landelijke doctrine moet invoeren tegen de verspreiding van actuele nieuwsfeiten. Dat is een maatregel die niet alleen de vrijheid van meningsuiting zou schaden, maar dit is ook een maatregel die de bedrijfstak van journalistiek geen goed zal doen. Dat terwijl deze maatregel juist genomen zou moeten worden om deze bedrijfstak te beschermen.”
De “heet van de naald”-doctrine zou websites verbieden om nieuws direct na publicatie over te nemen van een traditionele nieuwsbron. Maar maatregelen die de distributie van nieuws tegen gaan werken, zullen de journalistiek waarschijnlijk niet helpen.
Kranten delen hun artikelen al jaren vrijwillig, al lang voordat de toezichthouders in beeld kwamen, maar hun winstgevendheid daalt steeds sneller na de komst van het internet.
Volgens de FTC:
Winsten vanuit het plaatsen van krantenadvertenties daalden met 45% sinds 2000. Contactadvertenties zorgden voor kranten in 2000 voor een winst van $19.6 miljard, $10.2 miljard in 2008 en naar schatting slechts $6.0 miljard in 2009.
Maar Google geeft al snel aan dat zij niet verantwoordelijk zijn voor de winstdalingen bij krantenpublicisten:
“De grote winsten die kranten in het verleden behaald hebben, ontstonden allemaal vanuit een kunstmatige schaarste: de beperkte keuze voor adverteerders en lezers. Met de komst van het internet is de schaarste verdwenen en is hiervoor een overvloed aan keuze in de plaats gekomen. Geen enkele vorm van beleid zal dit winstverlies voor kranten weer goed weten te maken. Het gaat niet om analoge dollars versus digitale centen, maar om het maken van een realistische schatting van hoe je nog geld kunt verdienen in een wereld met zeer zware concurrentie en een overvloed aan aanbod.”.
Google is ervan overtuigd dat de toekomst van de krantenindustrie afhangt van innovatie, en niet van het tegenwerken van de concurrentie. Google gaat verder: “Innoveren om producten te maken en diensten te verlenen waar consumenten voor willen betalen, is de enige manier om een langdurige winst te kunnen krijgen vanuit abonnementsdiensten. Niet een van de genoemde voorstellen.”.
Publicisten zullen zich waarschijnlijk niets aantrekken van de reactie van Google.
De New York Times schreef vorige week:
“De mogelijke impact van Google’s algoritme op de internet economie is zo groot, dat het nodig is om er voor te waken dat het uitgeversbeleid van Google alleen betrekking heeft op aanpassingen die de kwaliteit van zoekresultaten moeten gaan verbeteren. Dat beleid moet er niet op gericht zijn om Google’s andere bedrijfsvoering vooruit te helpen.
Maar Google laat niemand vrijwillig de details van hun uiterst geheime algoritme zien. En hoewel het voor bedrijven aannemelijk is dat Google zijn eigen content belangrijker vindt dan die van hen, is het idee dat kranten meer controle over hun originele inhoud zouden hebben inmiddels achterhaald.
Zoals Google zegt:
Feiten, oude of nieuwe, kunnen niet beschermd worden door copyright, omdat er geen eigenaars van bestaan.”.
bron: econsultancy.com
Quote: “Een andere is een soort regulatie die goedkope online nieuwsservices ervan moet weerhouden om artikelen over te nemen vanuit andere nieuwsbronnen.”
De FTC laat buiten beschouwing dat veel journalisten ook gebruiken maken van nieuwe media nieuwsbronnen. Regelmatig komen twitteraars als eerste met vers nieuws waar de gevestigde media weer op haar beurt dankbaar gebruik van maakt.